سیروس گرجستانی با نام اصلی علیاکبر محمودزاده گرجستانی 25 اسفند 1323 در بندر انزلی به دنیا آمد. او اصالتی آذری داشت و گفته میشود که پدر او از باکو به ایران مهاجرت کرده بود. هشت ساله بود که پدر و مادرش به تهران محله ناصرخسرو، کوچه مروی کوچ کردند. گرجستانی در خاطراتش از آن دوران به یاد میآورد که کلاس دوم ابتدایی، بغلدستیهایش که دو تا «بچهتهرون» بودند چطور پس کلهاش میزدند و لهجهٔ رشتیاش را مسخره میکردند. همین بود که باعث شد مدتها در خانه جلوی آینه بنشیند و لهجهٔ «تهرونی» را تمرین کند. او آنقدر برای این کار انگیزه و استعداد داشت که به قول خودش از کلاس سوم دیگر مانند «آنها» حرف میزد.سیروس گرجستانی زمانی که دانش آموز مقطع هفتم بود و حدوداً 14 سال داشت، پدر و مادرش از هم جدا شدند و سیروس پیش مادر و ناپدریاش بزرگ شد. پدرش پیرمردی دستفروش و دورهگرد بود که خرجش را میداد.
او در نوجوانی از بازیکردن فوتبال در کوچهها و زمینهای خاکی محله به سمت فوتبال حرفهای کشیده شد. با تشویق اطرافیانش به باشگاه شاهین رفت و در تیم نوجوانان آن عضو شد. پس از بازی در ردههای پایین باشگاه، به دستهٔ نخست رسید و چهار سال در سطح نخست فوتبال آن زمان در کنار بازیکنانی مانند همایون بهزادی و ناصر ابراهیمی بازی کرد.سیروس گرجستانی بیشتر وقتها به جای نشستن سر کلاس درس در ورزشگاه امجدیه فوتبال بازی میکرد. او در نهایت، در 24 سالگی دیپلم گرفت. اما فوتبال، همه وقت و زمان او را میگرفت و به همین دلیل از ورزش دل برید و در کارخانه آزمایش به عنوان انباردار مشغول شد. پس از گرفتن نخستین دستمزد، به قصد احترام و تقدیم آن به پدرش، به دیدار او رفت. اما پدرش را نیافت و با وجود تلاشهای زیادی که انجام داد، هرگز پدرش را پیدا نکرد.
سیروس گرجستانی پنجشنبه 12 تیر 1399 بهعلت سکته قلبی در بیمارستان لواسانی تهران درگذشت. پیکر او در 14 تیر 1399 در قطعه هنرمندان بهشت زهرا در کنار منوچهر حامدی به خاک سپرده شد.